خوانندگان گرامى مىگذرد . شرّ ، يك امر نسبى و قياسى است مسألهء خير و شر ، آفات و بلاها ، نقايص و شرور از جملهء مسائلى است كه از دير زمان ، توجه دانشمندان بزرگ جهان را به خود جلب نموده است و هر فردى مطابق طرز تفكر خويش از آن پاسخ گفته است . در فلسفهء اسلامى ( بخش الهيات كه عهده‌دار بحث از مبدأ جهان و صفات اوست ) مسألهء خير و شر ، بيش از بحثهاى ديگر فلسفى مورد بحث و تجزيه و تحليل قرار گرفته است ، زيرا اين مسأله با مسلّمات فلسفهء اسلامى - كه از « اعتقاد به خداى يگانه كه عادل و حكيم است » بحث مىكند - از جهات مختلفى ارتباط پيدا مىكند و به همين جهت در مباحث گوناگونى ، پاى مسألهء خير و شر ، آفات و بلاها ، شرور و مصايب به ميان كشيده مىشود ؛ ارتباط اين بحث با مسائل فلسفهء اسلامى در مسائلى است كه اينك به آنها اشاره مىكنيم : 1 . يگانگى مبدأ آفرينش : فلسفهء الهى با دلايل محكم و استوار ، يگانگى آفرينندهء جهان آفرينش را ثابت كرده و روشن نموده است كه براى جهان خروشان هستى ، يك مبدأ بيش وجود ندارد و هستى تمام پديده‌ها از ذات او سرچشمه مىگيرد و جز او خالق ديگرى نيست .